't WATERLANDJE ; 

Ontstaan en bloei.

Chris Van Hevele was de grondlegger van het hele avontuur. Het allereerste exemplaar noemde Chris King-Kong. Het bevatte een drietal nieuwtjes uit den Oudeman, een paar voetbaluitslagen van ons 'Zwaluwen' (plaatselijke voetbalploeg die ter ziele is gegaan) en een 'geleend' humoristisch tekenverhaaltje. Daarmee was de kous af. De oplage bedroeg twee exemplaren, één voor Chris zelf en eentje een vriend. Aantal bladzijden : vier. Prijs: vijf frank.
De tweede editie kreeg de naam 't WATERLANDJE en meldde onder andere de start van VTM (1/2/89) en de overval op 'ons Trees' de winkelmadam van juist over de grens.


De eerder vermeldde vriend werd tijdelijke medewerker en deed zijn blijde intrede in augustus '89. Hij zorgde voor de exclusiviteit van het kermisprogramma van dat jaar voor in 't Waterlandje. Op 1 januari '90 ging de prijs naar tien frank. Chris hield de edities op zeven tot acht bladzijden. Na één jaar 'werking' telde ‘t WATERLANDJE 20 lezers. Er werd gedacht en geschreven om geen lezers meer aan te brengen want op zo'n aantal was Chris niet voorbereidt.

Vader Van Hevele was echter niet voor deze stop te vinden, beloofde zijn medewerking en via een kleine rondvraag aan onze lezers kregen we de verzekering dat ieder die 't Waterlandje kende er prijs op stelde het verder te krijgen. Lezers stelden zelfs voor de prijs te verhogen en betaalde reclame in te werken. De prijs werd NIET verhoogd, de reclame bleef kosteloos en diende enkel als bladvulling voor te kleine artikels.

Toen echter in de media een reuze artikel verscheen over Waterland-Oudeman onder de titel 'dood van een dorp' was dat een lekker stuk voor ‘t WATERLANDJE. Onze lezers waren geschokt, ontgoocheld en zeker niet tevreden.

Onze persoonlijke commentaar droeg de goedkeuring van alle inwoners maar viel niet goed in bepaalde politieke kringen. Dit alles, toevallig of niet, in onze DERTIENDE editie. Onze oplage schoot omhoog en einde derde jaargang noteerden we 40 lezers.
De komst van Peter De Graeve bracht een nieuwe wind ten huize van ’t WATERLANDJE. Peter was iets professioneler uitgerust en verzorgde de lay-out. Ook zorgde hij voor de intrede van 't Jef Klakke, een wederkerend humoristisch tekenverhaaltje. Zijn broer Gunter bezorgde ons een eigen logo. Mede dank zij deze inbreng verdubbelde ons lezersaantal in enkele uitgaven tijd. Nieuw werd 'de inwoner onder de loupe', waarin we bij dorpsgenoten op bezoek gingen en verslag uitbrachten via ons WATERLANDJE. Ook dit onderdeel ging er bij de mensen in als zoete koek. Gezien onze lezerskring ook politiekers telde gingen we kleine suggesties doen ter verbetering in onze gemeente of door te wezen mistoestanden aan. Eén keer kregen we voldoening (verlichting einde kerkstraat tot sint-jan). Welke impact onze andere voorstellen gehad hebben of hebben op andere gevraagde verbeteringen in ons dorp, weten we niet met zekerheid. Onze lezerskring schoot ondertussen omhoog tot 120. Het principe van 'boter bij de vis' oftewel betalen bij de levering, was niet langer houdbaar. Het koste ons twee dagen (soms meer) om onze ronde te doen. We schakelden over op jaarabonnementen en verloren daarbij één lezer. Helaas verloren we ook Peter (studies).

Een achteruitgang van 't WATERLANDJE wilden we in geen enkel geval, dus vernieuwden we onze werkinstrumenten (lees computer). En de opgang van 't Waterlandje ging gewoon verder al komen de nieuwe lezers nu hoofdzakelijk van buiten ons dorp. Dit alles dank zij de mondelinge reclame van onze abonnees.

Rubrieken als Wist ge ,Geboren,Overleden,Te koop,Verloren of zelfs Gevonden, zijn zeer populair en zijn mededragers van het succes. Bijna ieder Oudemans gezin heeft het WATERLANDJE en laat het lezen aan vrienden en kennissen. Oud-inwoners blijken eveneens zeer geïnteresseerd.

Er werd ooit eens een WATERLANDJE gevonden op een trein. De vinder schreef ons en stelde meteen zijn verzameling voor én een aanbod om in ons dorp een tentoonstelling te komen houden.

De oplage bedraagt vandaag 285 exemplaren en iedere uitgave is nu minsten 18 bladzijden dik. Af en toe verwerken we 20 bladzijden. Onze 100ste editie was 22 bladzijden dik. Het magische 300 lezers cijfer hebben we nog nooit gehaald.

 DOEL

Onze doelstelling is heel simpel. We trachten onze mensen via ons WATERLANDJE dichter bijeen te brengen en bijeen te houden door hen te laten delen in alle lief en leed van hun mededorpsgenoten. Soms is het plezierig, soms triestig. We willen onze mensen het gevoel ontnemen wat ze kregen na de slechte en verkeerde reportage in de media (titel:DE DOOD VAN EEN DORP) die ons dorp voorstelde al was het al ten dode opgeschreven. Ook politiek Sint-Laureins zou ons hierbij moeten helpen maar de ervaring leert dat 'den Oudeman' alleen telt eens om de vijf jaar. ‘t WATERLANDJE wil een tweemaandelijkse kroniek zijn van het dagelijkse leven in een eenvoudig, stil en rustig polderdorp. Deze kroniek willen we brengen op een realistische en zo mogelijks op een vrolijke manier. We willen de mensen iets bieden waarop ze trots kunnen zijn (en tot nu toe lukt dat zeer goed) en...konden we maar onze oud-inwoners naar onze gemeente terugschrijven!!!

IEDERE vereniging in ons dorp kan en mag gratis reclame maken voor zijn/haar club. Iedere vereniging kan zijn/haar activiteiten kosteloos kenbaar maken via ’t WATERLANDJE.

 

RESULTATEN.

De reacties die we krijgen van onze lezerskring liegen er niet om.
Zo kregen we eens een brief van een oud-strijder die het niet langer kon verteren dat op 11 november zo weinig mensen op de dodenherdenking waren in de kerk. We publiceerden zijn oproep en de kerkgang was bijna dubbel zo groot die bepaalde dag. Een paar dagen later kregen we prompt een bedanking. Een lezer(es) vond het vervelend dat er over hem(haar) geroddeld werd en kwam persoonlijk met een klein gedichtje om te publiceren. We deden het. We spreken niet meer van onze ‘map’ met reacties maar van ons ‘mappen’ met reacties.
Bakker, facteur en steeds meer lezers doen hun schriftelijke of mondelinge bijdragen met allerlei nieuwtjes. We hebben er een speciale map over aangelegd en geloof het of niet soms worden we in 't geheim wel eens een paar honderd frankskes toegestopt voor ons WATERLANDJE.

  

AKTIES VOOR POEN.

't WATERLANDJE richtte fietstochten in waarbij we eens 112 deelnemers telden. Dat bracht ons wat zaad in 't bakje. Op de kermis konden we wat verdienen met 'den tap' in de parochiezaal en kregen daarbij hulp van andere jonge mensen.

We gaven reeds twee jaarkalenders uit met fotomateriaal over ons dorp. Ook onze hele dorpsgeschiedenis gaven we uit in boekvorm. Daarnaast sparen we elke frank op en bijten hem in twee vooraleer we hem uitgeven. Reclame folders met een bruikbare ‘blanco rugzijde sparen we om ons ‘kladwerk’ op te maken. Het is in geen enkel geval de bedoeling een frank te verdienen aan 't Waterlandje. De opbrengst van de reclamebladzijden komt ten goede aan onze fotoverzameling en aankoop oude prentkaarten. We kopen slechts één prent die we niet hebben in onze verzameling want we zijn geen opkopers’.

 WAAR EN HOE BESTELLEN?

Mensen die interesse tonen voor 't WATERLANDJE kunnen altijd schrijven of bellen naar CHRIS Van Hevele, Nieuwstraat 28 of WILLY Van Hevele Nieuwstraat 22, 9988 Waterland-Oudeman. Alle informatie is te vinden op deze site.

Een jaarabonnement per post kost 6 Euro ééntje aan huis bedeeld ,voor€4Euro verdelen we aan huis in Groot-Sente (Sint-Laureins).


Rust en betaalbare bouwgrond lokken mensen
Chris Van Hevele verwelkomt nieuwe bewoners met eigen brochure

WATERLAND-OUDEMAN - 

Een uniek initiatief.

Chris van Hevele en zijn vrouw Nathalie Van Moorhem, makers van het plaatselijke infoblad 't Waterlandje, trokken gisteren de boer op bij de nieuwe inwoners van hun gemeente. Een eigengemaakte welkomstbrochure in de hand. ,,Onze dorpsgenoten dichter bij elkaar brengen'', luidt hun devies. Chris Van Hevele (31) werkt al bijna twintig jaar, samen met zijn vader Willy, aan een informatieblad voor de gemeente Waterland-Oudeman.

,,Vaak zijn het heel plaatselijke berichten'', zegt hij. ,,Dingen die de regionale, laat staan de nationale pers niet halen. Twaalf jaar gelden verscheen er eens een artikel over den Oudeman . Op sterven na dood schreef men toen. Ons dorp ging snel achteruit. De middenstanders trokken er weg. Het dorp vergrijsde. Nu gaat het gelukkig de andere kant op. We zagen vorig jaar niet minder dan 22 nieuwe huizen verrijzen. Voor een gemeenschap van amper 450 inwoners is dat een niet te versmaden aantal. Het bracht ons meteen op een idee. Samen met mijn vader maakte ik een verwelkomingsbrochure. Daarin simpelweg de zaken die de nieuwe inwoners een beetje wegwijs kunnen maken. We hebben aandacht voor de geschiedenis van Waterland-Oudeman. Er staat een stratenplannetje in en een lijst van de zelfstandigen. Al bij al zijn dat er toch nog twaalf. Tevens staat er ook een lijst in van de plaatselijke verenigingen. We hopen dat onze gids de mensen wat dichter blij elkaar brengt.''

Inwijkelingen

Waterland-Oudeman, op de grens van België en Nederland, gonst niet van de bedrijvigheid. ,,Dat maakt het precies zo aantrekkelijk'', vertellen Steven Struyf en zijn vrouw Geraldine Verpoort.

,,We hebben hier een aantrekkelijk en nog betaalbaar stukje grond kunnen kopen. Het is hier bijzonder rustig. Voor ons een ideale stek om ons te komen vestigen. We werken beiden. De één in Brugge, de ander in Antwerpen. Waterland-Oudeman ligt er precies tussenin. De expresweg Antwerpen-kust is een geschikte verbindingsweg. De meeste mensen die hier komen wonen zijn inwijkelingen. We vinden het heel leuk dat we zo'n brochure krijgen. Op die manier krijgen we een betere kijk op ons dorpje. We hebben vijf jaar in Aalter gewoond. Maar hier hebben we het best naar onze zin.''


 
  Site Map